Werken 2.0: gelukkig geen ontkomen aan

Op een vacaturesite kom ik de term Het Nieuwe Werken (HNW) voor het eerst tegen. Dol op noviteiten, lees ik geïnteresseerd de personeelsadvertentie. Maar voor mij is er niets nieuws onder de zon. HNW, ook wel Werken 2.0 genoemd, is de officiële term voor een werkwijze die ik al jaren bedrijf en predik. Werken 2.0 maakt het mogelijk om overal en op ieder gewenst tijdstip (samen) te werken. Je hebt zelfs geen fysiek kantoor meer nodig, en kunt enorm besparen op overheadkosten.

Het Nieuwe Werken gaat uit van de zelfstandigheid en professionaliteit van de werknemer. Die kent en neemt zijn verantwoordelijkheid, en brengt de discipline op om zijn taken uit te voeren vanuit huis, het park of het terras. Dat vraagt zowel een omslag in de denkwijze en mentaliteit van de werknemer als de werkgever. Bij Werken 2.0. wordt niet langer de fysieke aanwezigheid van de werknemer als uitgangspunt genomen maar diens productiviteit en inbreng. En dat is niet alleen een meer natuurlijke en logischere benadering van werken, het levert voor beide partijen ook veel meer op.

In de tijd dat ik op kantoor werkte, viel het me al op hoeveel tijd er wordt verkwist met praten in de wandelgangen, koffie drinken, lunchen en futiliteiten. Ongestoord doorwerken is er nauwelijks bij want er zijn voortdurend interrupties. Als werkgever mag je blij zijn wanneer een werknemer vijf van de acht uren werkelijk productief is. Het gevolg van al die afleiding op kantoor is vaak, dat werknemers gaan overwerken, hun werk mee naar huis nemen of er extra krachten worden ingehuurd om de klus te klaren. Dat kost niet alleen bakken met geld, het zorgt er ook nog eens voor dat medewerkers de werkdruk al gauw als te hoog ervaren (en dus hun salaris te laag), daardoor vaker ziek zijn en binnen mum van tijd rondlopen met een groeiende ontevredenheid die onvermijdelijk doorsijpelt naar collega’s, zelden direct wordt geadresseerd en een negatieve weerslag heeft op de werksfeer.

Als directieassistent en office manager heb ik vaak gesprekken gevoerd met directeuren die met de handen in het haar zaten, en geen idee hadden hoe het tij te keren. Vaak draaide het erop uit dat er een zondebok werd gezocht, gevonden en uiteindelijk ontslagen. Daarmee veranderde er niets ten goede. Meestal verhoogde het de werkdruk en het wakkerde de onzekerheid onder werknemers aan. Wat dan weer ontaarde in nog meer ontevredenheid, verhoogde onderlinge rivaliteit, kampvorming en uiteindelijk in meer ontslagen. Ook toen al lag de oplossing voor de hand maar het ontbrak in die tijd nog aan de benodigde technologieën om Werken 2.0 breed toe te passen.

Tegenwoordig beschikken we zowel over de hardware als de software om Het Nieuwe Werken in te voeren. Duur hoeft dat niet eens te zijn. Zeker kleine ondernemingen kunnen prima toe met open source oplossingen. Met die nieuwe technologieën ontstaat ook langzamerhand een perceptie van de kansen die Werken 2.0 biedt.  Het heeft de potentie om kosten te besparen op het gebied van ziekteverzuim, huisvesting en inrichting, reiskosten, kinderopvang en overhead, oplossingen te leveren voor fileproblematiek, bereikbaarheid, lokalisering en milieu, en de productiviteit, werkhouding en tevredenheid van werknemers te verbeteren. Het is dan ook niet de vraag of ondernemingen het Werken 2.0. in moeten voeren, maar hoe.

Foto: Frencenz